tag:blogger.com,1999:blog-67155906749283318712011-11-02T22:37:41.337+05:30കവിതകള്‍. അങ്ങനെ വിളിക്കാമെങ്കില്‍.പരാജിതന്‍http://www.blogger.com/profile/08024319909299296089noreply@blogger.comBlogger231100tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-788018598831055112011-11-02T22:30:00.003+05:302011-11-02T22:37:41.371+05:30വരൂ, രണ്ടു മുറികളുണ്ട്.<br /><div>അവയ്ക്ക് രണ്ടിനും ഉറപ്പുള്ള വാതിലുകളുണ്ട്.<br />നടുവിൽ ഇടനാഴിയുമുണ്ട്.<br />വലതുഭാഗത്തെ മുറി നിനക്ക്,<br />വാതിലടച്ചോളൂ.<br />ഞാനിങ്ങേമുറിയിൽ.<br /> ഇങ്ങനെ, വാതിലുകൾ‌ക്ക് പിന്നിലിരുന്നാണ്<br />ഇനിമുതൽ നമ്മുടെ വർത്തമാനം.<br /><br />നീണ്ട സംസാരത്തിനും<br /> ചെറിയ ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ‌ക്കുമെന്നു തന്നെയല്ല<br />ഒരാൾ നാവും മറ്റയാൾ കാതും മാത്രമാകുന്ന<br />മടുപ്പൻ വേഴ്ചകൾ‌ക്കു പോലും<br />ഇതാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്.<br /><br />ഓർത്തു നോക്കൂ,<br />സത്യത്തിൽ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുമ്പോൾ പോലും<br /> ഇത്രയ്ക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലെന്നത്<br />നീ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?<br />ഒരാളുടെ കാതിനുള്ളിൽ കയറിയിരുന്ന്<br />സംസാരിക്കുന്ന പോലെയാണത്.<br />ശരിക്കും കടന്നുകയറ്റം,<br />എത്ര കണ്ട് വേണ്ടെന്നു വച്ചാലും.<br />ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് മുഖം തുടയ്ക്കുമ്പോൾ<br />നിന്റെ ചെവിയിലെ മെഴുക്ക്<br />കൈയിൽ പറ്റുന്നതു പോലെ.<br /> <br />പക്ഷേ ഇതു നോക്കൂ,<br />അല്ല കേൾ‌ക്കൂ,<br />രണ്ടു വാതിൽ‌പ്പലകകൾ,<br />രണ്ടു താക്കോൽ‌പ്പഴുതുകൾ<br />നിന്റെ ശബ്ദത്തെ<br /> എനിക്കായി ചുരുക്കുന്നു, മെരുക്കുന്നു.<br />എന്റേത് നിനക്കായും.<br /><br />അടിവസ്ത്രം പോലും തണുത്തൊലിക്കുന്ന<br /> കൊടും‌മഴയുടെ തുറസ്സിൽ നിന്ന്<br />നേർത്ത ജലധൂളികളെ മാത്രം ഉള്ളിലേക്ക്<br />മെല്ലെ പറത്തുന്ന ജനാലയ്ക്കകത്ത്<br />വന്നുപെട്ടതിന്റെ ആനന്ദം.<br /> <br />അടഞ്ഞ വാതിലുകൾ‌ തുറന്നിടുന്ന<br />പരിധിയില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ<br />അടിമകളാണ് നാമിനിമേൽ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-78801859883105511?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>പരാജിതന്‍http://www.blogger.com/profile/08024319909299296089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-30381176209951453442008-05-09T01:08:00.000+05:302008-05-09T01:12:24.468+05:30പുതിയൊരു പോസ്റ്റിട്ടത് അഗ്രഗേറ്ററുകള്‍ കാണിച്ചില്ല. <a href="http://poems-aroopi.blogspot.com/2008/05/blog-post.html">ഇവിടെയാണ്.</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-3038117620995145344?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>പരാജിതന്‍http://www.blogger.com/profile/08024319909299296089noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-83514121489910443402008-05-08T12:00:00.000+05:302008-05-08T12:04:21.100+05:30അടിച്ചാലും തൊഴിച്ചാലും<br />അലറിയാലും<br />നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍‌<br />‍വാലാട്ടിക്കൊണ്ടു തന്നെ നില്‍ക്കുന്നതും<br />കാലു നക്കുന്നതും<br />നിങ്ങളുടെ വീടിനു ഉറങ്ങാതെ കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്നതും<br />നന്ദിയോ സ്‌നേഹമോ ഉള്ളതു കൊണ്ടല്ല.<br />തിന്നുന്ന ചോറിനോടുള്ള കൂറുമല്ല.<br />എന്നാല്‍ വെറുതേയുമല്ല.<br /><br />"എന്നെ തച്ചുകൊന്നാലും<br />ഒരു പട്ടിയും ചോദിക്കാന്‍ വരില്ല"<br />എന്ന തിരിച്ചറിവുള്ളതു കൊണ്ടാണ്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-8351412148991044340?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>പരാജിതന്‍http://www.blogger.com/profile/08024319909299296089noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-66252291762392519112008-03-06T15:23:00.000+05:302008-03-06T15:40:15.141+05:30<p>ഉയിര്‍‌‍ത്തെഴുന്നേല്‍പ്പ്‌ വായിച്ച്‌</p><p>തോമസിന്റെ കണ്ണു നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.</p><p>എങ്കിലും അടുത്ത ദിവസം തന്നെ</p><p>സ്‌റ്റോര്‍ മുറിയിലെ പാതിയിരുട്ടില്‍ വച്ച്‌</p><p>വേലക്കാരിയെ കയറിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.</p><p>പകുതി ബലവും പകുതി പ്രലോഭനവും</p><p>പ്രയോഗിച്ചുള്ള ഭോഗത്തിനു ശേഷം</p><p>വസ്ത്രമുടുത്തു പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍‌</p><p>‍കോണിപ്പടിയുടെ ചുവട്ടില്‍‌</p><p>‍ടോള്‍സ്റ്റോയിയുടെ പ്രേതത്തെ കണ്ടേക്കുമോ</p><p>എന്നു ഭയന്നിട്ടുണ്ട്‌.</p><p>പക്ഷേ പിറ്റേന്നു കാലത്തു തന്നെ</p><p>മുന്നിലെ ചാരുകസേരയില്‍ കിടന്ന്</p><p>"പുസ്തകം വേറെ, ജീവിതം വേറെ."</p><p>എന്നാശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.</p><p>അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ</p><p>"ആശ്വാസം ഒരു പരിഹാരമല്ലല്ലോ."</p><p>എന്ന് അസ്വസ്ഥനായിട്ടുണ്ട്‌.</p><p>"അസ്വസ്ഥത കൊണ്ടെന്തു കാര്യം!"</p><p>എന്നു വേദനിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.</p><p></p><p>"വേദന വെറും....."</p><p>എന്നു നിരാശപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും</p><p>പണിക്കാരിപ്പെണ്ണ് വന്നു നൂറു രൂപ കടം ചോദിച്ചു കളഞ്ഞു.</p><p>ആകാംക്ഷയോടെ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന കളിക്കിടയില്‍</p><p>അവിചാരിതമായി വന്ന കൊമേഴ്‌സ്യല്‍ ബ്രേക്ക്‌.</p><p>ആത്മപീഡനം തടസ്സപ്പെട്ടതിന്റെ ഈര്‍ഷ്യ</p><p>അമ്പതു രൂപ മാത്രം കൊടുത്ത്‌ പരിഹരിച്ചു.</p><p></p><p></p><p>...........................</p><p>(<span style="font-size:85%;"><em>വിഷ്ണുവിന്റെ <a href="http://prathibhasha.blogspot.com/2007/11/blog-post_3140.html">വറുഗീസ് പുണ്യാളന്‍</a> വായിച്ച ഓര്‍‌മ്മ ഈ കവിതയില്‍ എന്തോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്</em></span>.)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-6625229176239251911?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>പരാജിതന്‍http://www.blogger.com/profile/08024319909299296089noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-1654268768507202912008-01-21T11:00:00.000+05:302008-01-21T11:02:58.706+05:30ഭൂതകാലം<br />ബധിരനായ ഒരു ഗുസ്തിക്കാരനാണ്‌.<br /><br />"നിന്നോട്‌ പൊരുതാന്‍ ഞാനില്ല."<br />എന്ന വാചകം ചെവിക്കൊള്ളാതെ<br />നമുക്കു ചുറ്റും<br />അദൃശ്യമായ ഒരു ഗോദ തീര്‍ത്ത്‌<br />നമ്മളോട്‌ മല്ലടിയ്ക്കും.<br />"നോക്കൂ,നിന്റെ വിജയം കാണാന്‍കാണികളില്ല."<br />എന്നു പറഞ്ഞാലും രക്ഷയില്ല.<br />പൊരുതുക, അല്ലെങ്കില്‍ കീഴടങ്ങുക<br />എന്ന രണ്ടു വഴികളേയുള്ളു നമുക്ക്‌,<br />എപ്പോഴും.<br /><br />പക്ഷേ,<br />"അടിയറവ്‌!" എന്നുരുവിട്ടാലും<br />അടുത്ത നിമിഷത്തിലോ<br />അടുത്ത മണിക്കൂറിലോ<br />അടുത്ത ദിവസമോ<br />വീണ്ടും ഗുസ്തിയ്ക്ക്‌ വരും.<br /><br />മരിച്ചാലും രക്ഷയില്ല.<br />നമ്മളെ<br />മറ്റുള്ളവര്‍ക്കെതിരേ പ്രയോഗിക്കാനുള്ള<br />അടവുകളായി പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്ന വിദ്യയറിയാം<br />ഈ നശിച്ച ഗുസ്തിക്കാരന്‌.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-165426876850720291?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-64697234794287379792008-01-18T08:58:00.000+05:302008-01-18T09:07:19.925+05:30ഉദ്ധൃതമായ ലിംഗം<br />കേവലാസക്തിയുടെ വൈദ്യുതത്തൂണല്ല.<br />സ്വയം തന്ത്രികള്‍ മുറുക്കി<br />പ്രവര്‍ത്തനസജ്ജമാകുന്ന<br />പ്രാചീനനായ ഒരു ഗിറ്റാര്‍.<br />ചിട്ടപ്പെടുത്താനാവാത്ത സംഗീതം പ്രവഹിക്കുന്നത്‌.<br />വൈദഗ്ദ്യം കുറഞ്ഞ വിരലുകള്‍<br />അതിന്റെ മോഹനനാദത്തെ<br />പുറത്തു കൊണ്ട്‌ വരികയില്ല.<br /><br />ആദ്യത്തെ ഇണചേരല്‍<br />ഈ ഗിറ്റാറില്‍ നിന്ന്<br />ഗിറ്റാറിനെ എടുത്തുമാറ്റുന്നു.<br />സ്വപ്നദേശങ്ങളിലെ നാദവിസ്മയങ്ങളില്‍ നിന്ന്<br />പരിചിതരാഗങ്ങളിലേക്ക്‌<br />അതിന്റെ ലോകത്തെ ചുരുക്കുന്നു.<br /><br />എങ്കിലും<br />ഓരോ രതിയിലും<br />നഷ്ടപ്പെട്ട സംഗീതത്തിനായി തിരയും,<br />ചില പുരുഷശരീരങ്ങള്‍.<br />ഒടുവില്‍ നിരാശയോടെ തിരിഞ്ഞു കിടക്കും.<br />വീണ്ടുമൊരു തിരച്ചിലിന്‌ സന്നദ്ധമാകും വരെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-6469723479428737979?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-34665277451970479212007-11-10T10:16:00.000+05:302007-11-10T10:21:08.543+05:30എല്ലാ ജനനങ്ങള്‍ക്കും മേലെ<br />ആശങ്കയുടെ ഒരു നിഴലാട്ടം കണ്ടേക്കാം.<br />എങ്കിലും<br />കൈക്കുഞ്ഞിന്റെ മുഖത്തേക്ക്‌<br />ആദ്യമായി നോക്കുമ്പോള്‍<br />നമ്മുടെ കണ്ണുകളില്‍<br />‍വെളിച്ചം നിറയുക തന്നെ ചെയ്യും.<br /><br />എല്ലാ പ്രണയങ്ങളിലും<br />ചാപല്യത്തിന്റെ അരുചി കലര്‍ന്നേക്കാം.<br />എങ്കിലും<br />കാമുകിയുടെ ശിരസ്സ്‌<br />നെഞ്ചിനെ തൊടുമ്പോള്‍<br />ആത്മനിന്ദ നമ്മെ ശല്യം ചെയ്യുന്നില്ല.<br /><br />ഏതു മരണത്തിലും<br />ഒരു ദുര്‍ഗന്ധം<br />ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാകാം.<br />എങ്കിലും<br />മരിച്ചുകിടക്കുന്ന സുഹൃത്തിനെ<br />വേദനയോടെ പുണരുമ്പോള്‍‌<br />‍ശ്വാസത്തിന്‌ വിലങ്ങിടാന്‍<br />നമ്മള്‍ മറന്നുപോകുന്നു.<br /><br />ചിലപ്പോഴെങ്കിലും<br />ജീവിതത്തോടുള്ള ആസക്തി<br />ജീവിതത്തെ തന്നെ<br />അതിജീവിക്കുന്നുണ്ടാകണം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-3466527745197047921?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-38671660948845312032007-09-30T02:19:00.000+05:302007-09-30T02:22:05.904+05:30ആത്മാഭിമാനം കൂടുതലുള്ള മുടികളാകണം<br />അകാലത്തില്‍ നരയ്ക്കുന്നത്‌.<br /><br />മുളച്ച കാലം തൊട്ടേ<br />അവ അറിയുന്നുണ്ടാവണം<br />തങ്ങള്‍ വളരുന്ന തലയ്ക്കുള്ളില്‍<br />നുരയുന്ന ദുരകള്‍,<br />രൂപം കൊള്ളുന്ന ചതികള്‍,<br />വ്യാജസ്തുതികള്‍,<br />മനഃപൂര്‍വമുള്ള മറവി,<br />വറ്റിപ്പോയ ഉറവകള്‍...<br />ഒക്കെയും.<br /><br />അതു കൊണ്ടാവണം<br />കാലവും നേരവുമെത്തിയുള്ള<br />കൊഴിയലിനു പകരം<br />കഴുകന്‍ കണ്ണുള്ളൊരു<br />കത്രികയുടെ രൂപത്തിലോ<br />സൂക്ഷ്മതയുള്ള വിരലുകളുടെ രൂപത്തിലോ<br />വരുന്ന വധശിക്ഷയാണ്‌ ഭേദമെന്നു<br />അവ ഉറപ്പിക്കുന്നത്‌.<br /><br />ഹെയര്‍ ഡൈ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ആള്‍മാറാട്ടം<br />അവയുടെ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലുമുണ്ടാവില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-3867166094884531203?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-34232735653421949602007-09-15T00:22:00.000+05:302007-09-15T00:24:25.562+05:30നിന്റെ മൗനം<br />ശൂന്യമായ താളുകള്‍ മാത്രമുള്ള<br />ഒരു പുസ്തകമായിരുന്നു.<br /><br />ഞാനത്‌<br />വായിക്കാനായി കടം വാങ്ങി.<br />ഒന്നും വായിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നറിയാം.<br />എങ്കിലും<br />തിരികെ തരാന്‍ തോന്നുന്നില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-3423273565342194960?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-87786027347339049222007-08-26T01:13:00.000+05:302007-08-26T01:16:59.917+05:30ഞാന്‍ നിന്നില്‍ നിന്ന്‌<br />അകന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കും.<br />നിന്റെ കുറവുകളും ചാപല്യങ്ങളും<br />മങ്ങി മങ്ങി അദൃശ്യമായിത്തീരും വരെ.<br />ഒടുവില്‍<br />നിന്റെ ക്ഷീണിച്ച പുഞ്ചിരി മാത്രം<br />ഒരു വിദൂരനക്ഷത്രമായി<br />അവശേഷിക്കും വരെ.<br /><br />എന്നിട്ട്‌<br />മേഘങ്ങളൊഴിഞ്ഞ രാവുകളില്‍<br />പുലരും വരെ<br />നിന്നില്‍ കണ്ണു നട്ടിരിക്കും.<br />അപ്പോഴും<br />നീ പുഞ്ചിരിക്കുന്നത്‌<br />എനിക്കു വേണ്ടിയായിരിക്കുമോ?<br /><br />അറിയില്ല.<br />പറയുകയും വേണ്ട.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-8778602734733904922?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-24182042090063654302007-08-10T20:01:00.001+05:302007-08-10T20:03:43.042+05:30മുങ്ങിപ്പോയ നൗകകള്‍ക്കു വേണ്ടി<br />കടലിനെ വെറുക്കാം.<br />അണഞ്ഞു പോയ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി<br />ആകാശത്തെ വെറുക്കാം.<br />പൊലിഞ്ഞു പോയ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി<br />രാത്രിയെ വെറുക്കാം.<br />വറ്റിപ്പോയ നദികള്‍ക്കു വേണ്ടി<br />സൂര്യനെ വെറുക്കാം.<br /><br />ചെയ്തു പോയ പിഴവുകള്‍ക്കു വേണ്ടി,<br />പാലിക്കാതെ പോയ വാക്കുകള്‍ക്കു വേണ്ടി,<br />കേള്‍ക്കാതെ പോയ നിലവിളികള്‍ക്കു വേണ്ടി,<br />ചെന്നെത്താതെ പോയ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി,<br />അവനവനെ വെറുക്കാം.<br /><br />വെറുപ്പിനെ വെറുക്കുന്നതെങ്ങനെ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-2418204209006365430?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-12539748279990230782007-05-06T11:18:00.000+05:302007-05-06T11:22:28.415+05:30ദര്‍പ്പണത്തിലെ പ്രതിബിംബം<br />കാമുകിയെ പോലെയാണ്‌.<br />പ്രതലത്തില്‍ മാത്രം വര്‍ത്തിക്കുന്നു.<br />എന്നാല്‍<br />ആഴത്തിന്റേതായ<br />ഒരു മരീചിക തീര്‍ക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-1253974827999023078?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-47152699539475077622007-04-29T19:28:00.000+05:302007-04-29T19:30:42.980+05:30എന്റേതല്ലാത്ത തെങ്ങിന്‍തോപ്പുകള്‍<br />എന്റേതല്ലാത്ത സൈക്കിള്‍<br />എന്റേതല്ലാത്ത പത്തടിപ്പാത<br />എന്റേതല്ലാത്ത വെണ്‍മണല്‍.<br /><br />എന്റേതല്ലാത്ത പവിഴപ്പുറ്റുകള്‍<br />എന്റേതല്ലാത്ത തത്തമീനുകള്‍<br />എന്റേതല്ലാത്ത മരതകക്കടല്‍<br /><br />അടിത്തട്ടില്‍ പതിയിരിക്കുന്ന,<br />എന്റേതല്ലാത്ത കല്‍മത്സ്യങ്ങള്‍.<br /><br />എന്റേതല്ലാത്ത സൂര്യാസ്തമയം<br />എന്റേതല്ലാത്ത സൗരവിളക്ക്‌<br />എന്റേതല്ലാത്ത സാന്ധ്യവെളിച്ചം<br />എന്റേതല്ലാത്ത ഇരുള്‍മേഘം.<br /><br />തടവുകാരും പൊലീസുകാരുമില്ലാതെ<br />ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന,<br />എന്റേതല്ലാത്ത ജയില്‍.<br /><br />എന്റേതല്ലാത്ത തണുത്ത കാറ്റ്‌<br />എന്റേതല്ലാത്ത സിഗരറ്റ്‌ പുക<br />എന്റേതല്ലാത്ത ഏകാന്തത.<br /><br />എന്റേതല്ലാത്ത ഞാന്‍.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-4715269953947507762?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-53105700268925027492007-04-26T20:06:00.000+05:302007-04-28T21:39:29.206+05:30<em><span style="font-size:85%;">സമര്‍പ്പണം: തുളസിയ്ക്ക്‌</span></em><br /><br /><br />ഷട്ടര്‍ തുറന്നടയുന്ന നേരത്ത്‌<br />ലെന്‍സിലേയ്ക്ക്‌ നോക്കിയാല്‍ കാണാം<br />നിറങ്ങളെയും രൂപങ്ങളെയും<br />സാര്‍ത്ഥകമായി വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന<br />ഒരു കുഞ്ഞുദൃഷ്ടിയുടെ സംഭ്രമം.<br /><br />ആകാശവും<br />ജലവും<br />കിളികളും<br />അതിലേയ്ക്ക്‌ കനിവോടെ പ്രവേശിക്കുന്നു.<br /><br />മരങ്ങളും<br />വയലുകളും<br />നാടന്‍ ഗൃഹങ്ങളും<br />അതിനെ നോക്കി<br />നിഗൂഢമായി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.<br /><br />ഇടമുറിയാത്ത<br />ശീതളനാദത്തിലൂടെ<br />മഴ,<br />അതിനെ അരികിലേക്ക്‌ വിളിക്കുന്നു.<br /><br />ഇലകള്‍,<br />പുലര്‍ച്ചയ്ക്കെഴുന്നേറ്റ്‌<br />മുഖം കഴുകി, കാത്തിരിക്കുന്നു.<br /><br />പലതരം മുഖങ്ങള്‍,<br />അനശ്വരതയുടെ പ്രലോഭനത്തിന്‌ മുന്നില്‍<br />ഒരേ പോലെ അടിയറവ്‌ പറയുന്നു<br />..............................<br /><br />ഓരോ കാഴ്ചയും<br />കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക്‌<br />കവിതയുടെ ഓക്സിജന്‍ പകരുന്നു.<br /><br />കണ്ണുകള്‍<br />വിളക്കുകളായി മാറി<br />നാട്ടുവഴികളില്‍ പ്രകാശിച്ചു നില്‌ക്കുന്നു.<br />...............................<br /><br />ചെവിയോര്‍ത്താല്‍<br />ഓരോ ക്ലിക്കിലും കേള്‍ക്കാം,<br />ശീതീകരിക്കപ്പെടാന്‍ സ്വയം സജ്ജമായി,<br />ആനന്ദത്തോടെ അകത്തേക്ക്‌ വരുന്ന<br />കാലത്തിന്റെ കാലൊച്ച.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-5310570026892502749?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-25787314974927292672007-04-13T11:04:00.000+05:302007-04-13T12:02:30.969+05:30വഞ്ചനയ്ക്ക്‌ നാല്‌ മുഖങ്ങളുണ്ട്‌.<br /><br />മുന്നിലുള്ള മുഖം<br />നിങ്ങളെ നോക്കി<br />മിഴിവോടെ പുഞ്ചിരിക്കും,<br />സമര്‍ത്ഥമായി കണ്ണീരൊഴുക്കും.<br /><br />വശങ്ങളിലെ മുഖങ്ങളിലൊന്നില്‍<br />ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകളും<br />മറ്റേതില്‍<br />നിസ്സംഗതയും<br />മറച്ചു വച്ചിരിക്കും.<br /><br />പിന്നിലുള്ള മുഖത്തിന്റെ കണ്ണുകളില്‍<br />വെറുപ്പിന്റെ കടലിരമ്പുന്നത്‌<br />നിങ്ങള്‍ കാണുകയേയില്ല.<br /><br />വഞ്ചന ദൈവത്തെപ്പോലെയാണ്‌.<br />അങ്ങനെയൊന്നില്ലെന്ന്‌<br />നിങ്ങളെ വിശ്വസിപ്പിക്കും.<br />എന്നിട്ട്‌,<br />ഒരു ദിവസം<br />നിങ്ങളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട്‌<br />പൊടുന്നനെ<br />അതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമറിയിക്കും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-2578731497492729267?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-15199279342494961092007-04-05T00:34:00.000+05:302007-04-06T15:50:43.497+05:30അവന്റെ വിശ്വാസം<br />ഒരു കുതിരയുടെ രൂപമാര്‍ന്ന്<br />അവനെ മുതുകിലേറ്റി<br />മലമുകളിലേക്ക്‌<br />ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />കൊടുംവളവുകളില്‍ പതറാതെ,<br />ചരല്‍ക്കല്ലുകള്‍ക്കു മേല്‍തളര്‍ന്നു നില്‌ക്കാതെ,<br />കാട്ടരുവിയിലെ വെള്ളം കുടിക്കാനായി<br />സമയം പാഴാക്കാതെ,<br />ഒരേ വേഗതയിലായിരുന്നു ഓട്ടം.<br /><br />കുതിരസവാരിക്കാരന്‍<br />വൃക്ഷത്തലപ്പുകളും<br />മേഘപ്പടര്‍പ്പുകളും<br />വെയില്‍ത്തിളക്കവും<br />കണ്ണില്‍ നിറച്ച്‌<br />സവാരിയുടെ താളത്തില്‍<br />മുഴുകിയിരുന്നു.<br /><br />ഒടുവില്‍<br />മലമുകളിലെ<br />വിരസമായൊരു തുറസ്സില്‍<br />അവനെ ഇറക്കിനിര്‍ത്തിയ ശേഷം<br />വിശ്വാസം<br />മുന്‍കാലുകളുയര്‍ത്തി<br />ഉച്ചത്തില്‍ ചിനച്ചു.<br /><br />തുറസ്സിനപ്പുറമുള്ള<br />ഭീമന്‍ ഗര്‍ത്തത്തിലേക്ക്‌ കുതിച്ച<br />കുതിര<br />ഞൊടിയിടയില്‍<br />ഒരു പരുന്തായി മാറി<br />ഇരതേടി പറന്നുപോകുന്നത്‌<br />അവന്‍<br />അവിശ്വാസത്തോടെ നോക്കിനിന്നു.<br /><br />തിരികെയുള്ള വഴിയില്‍<br />ചതിയന്‍ വളവുകള്‍,<br />പാദങ്ങളെ മെതിക്കുന്ന കല്ലുകള്‍,<br />അരുവിയിലെ തെളിജലം,<br />ഒക്കെയും<br />വിശ്വാസിയുടെ വരവിനായി<br />ആനന്ദത്തോടെ കാത്തിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-1519927934249496109?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-27467544220953341652007-03-25T00:23:00.000+05:302007-03-25T00:33:13.703+05:30ദൈവത്തിന്റെ ലാബിലെ<br />നിറമില്ലാത്ത<br />ഒരു പരീക്ഷണദ്രവമായിരുന്നു ഞാന്‍.<br /><br />വെള്ളനിറമുള്ള അരക്കയ്യന്‍ കോട്ടണിഞ്ഞ്‌<br />കട്ടിച്ചില്ലുള്ള ഒരു ടെസ്റ്റ്‌ ട്യൂബില്‍<br />കടും നിറമുള്ള ഒരു രൂക്ഷദ്രാവകത്തോടൊപ്പം<br />ഒന്ന് : ഒന്ന് എന്ന അനുപാതത്തില്‍<br />എന്നെ മിശ്രണം ചെയ്ത്‌<br />അദ്ദേഹം<br />പ്രതീക്ഷയോടെ<br />നിരന്തരം കുലുക്കി.<br /><br />അളവറ്റ സാന്ദ്രതയും<br />ഉപ്പുരസവുമുള്ള<br />എന്തെങ്കിലുമൊരു അവക്ഷിപ്തം ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍<br />അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരീക്ഷണം<br />വിജയിക്കുമായിരുന്നു.<br /><br />ദൈവത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷമങ്ങാതിരിക്കട്ടെ.<br />അദ്ദേഹത്തിന്‌ സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-2746754422095334165?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-55509507224367077112007-03-17T02:02:00.000+05:302007-03-17T02:18:58.636+05:30ഫലിതസന്ദേശങ്ങള്‍<br />ഡിലീറ്റ്‌ ചെയ്യുകയാണ്‌.<br />ഇടയ്ക്കിടെ പതിവുള്ളതാണ്‌.<br />പുതിയവ പലതും വരും,<br />സ്റ്റോര്‍ ചെയ്യാനിടം വേണം.<br /><br />ഫലിതങ്ങള്‍<br />‍വൈകിയറിയുകയെന്നതേ<br />വലിയ പോരായ്‌മ.<br />അറിയാതെ പോകുന്നതോ<br />ഓര്‍ക്കാനേ വയ്യ.<br /><br />കാട്ടിലകപ്പെട്ട സര്‍ദാര്‍ജി<br />കഴുതയെ ഭോഗിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച കഥ<br />അറിയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍<br />സുഹൃത്തിന്റെ മുഖത്തിന്‌<br />കിടക്കയില്‍ തോറ്റവനെ നോക്കുന്ന<br />ഭാര്യയുടെ ഛായ.<br />അതില്‍ പിന്നെയാണ്‌<br />ഫലിതവേട്ട തുടങ്ങിയത്‌.<br /><br />ആനുകാലികങ്ങളില്‍ പരതി,<br />പുസ്തകങ്ങളില്‍ തിരഞ്ഞു.<br />മഹാശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ മണ്ടത്തരങ്ങളും<br />കുലസ്ത്രീകളുടെ കുസൃതികളും<br />ഒരു പോലെ ഹൃദിസ്ഥമാക്കി.<br /><br />ഗൂഗിളില്‍ തേടി,<br />ഗോഗൊളിനെ ചുരണ്ടി,<br />മുല്ലാ നാസറുദ്ദീനും<br />നമ്പൂതിരിക്കും<br />പയ്യനും<br />ചേറപ്പായിക്കുമെല്ലാം<br />വെവ്വേറെ ഷെല്‍ഫുകളുണ്ടാക്കി,<br />തലച്ചോറില്‍.<br /><br />ശ്രീനിവാസന്റെ നിര്‍ദ്ദോഷച്ചിരിയും<br />ജഗതിയുടെ ദ്വയാര്‍ത്ഥച്ചിരിയും<br />പ്രിന്റെടുത്ത്‌<br />മനച്ചുമരില്‍ ഒട്ടിച്ചു വച്ചു.<br />(ചാപ്ലിന്റെ സങ്കടച്ചിരിയാകട്ടെ,<br />ആകെ മങ്ങി,<br />മഞ്ഞച്ചു പോയിരുന്നു.)<br /><br />കണ്ണീര്‍ സിനിമകള്‍ വര്‍ജ്ജിച്ചു.<br />കവിതവായന പൂര്‍ണ്ണമായും നിറുത്തി.<br />പാരഡികളെ തരം തിരിച്ചു.<br />'ചൊറിച്ചുമല്ലല്‍' സമാഹാരം<br />സമാന്തരമായി വച്ചു.<br /><br />അങ്ങനെയങ്ങനെ<br />ഉള്ളിലൊരു ഫലിതക്കടല്‍ തുളുമ്പിയപ്പോള്‍<br />ഓരോ തുടം വീതംപുറത്തേക്ക്‌ വിളമ്പി:<br />ഉച്ചയൂണിന്റെ ഇടവേളയില്‍,<br />ജോലിക്കിടയിലെ അലസനിമിഷങ്ങളില്‍,<br />വെറുതെയൊരു പുക നുണയുമ്പോള്‍,<br />മദ്യം മുന്നിലുമുള്ളിലും ഒരു പോലെ നുരയുമ്പോള്‍.<br /><br />ഏറ്റു വാങ്ങിയ ഓരോ ചിരിയും<br />പുതിയൊരൂര്‍ജ്ജമായ്‌<br />ഉള്ളിലേക്കൊഴുകി.<br />നര്‍മ്മധാരയ്ക്കൊരു രീതിശാസ്ത്രമുണ്ടെന്നറിഞ്ഞു.<br />വിസര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ ശാന്തിമുഹൂര്‍ത്തത്തില്‍<br />ഉൂണുമേശയില്‍ വിളമ്പാനുള്ള നര്‍മ്മശകലത്തെ<br />മനസ്സിലാവാഹിച്ചു.<br />ഭോഗനേരത്ത്‌<br />ജാരകഥയോര്‍ത്ത്‌ ഊറിച്ചിരിച്ചു.<br />മരണവീട്ടിലും<br />മര്‍മ്മമറിഞ്ഞു നര്‍മ്മം വിളമ്പി.<br />വ്യക്തികളില്‍ നിന്ന് വ്യക്തികളിലേക്ക്‌<br />സദസ്സുകളില്‍ നിന്ന് സദസ്സുകളിലേക്ക്‌<br />നര്‍മ്മതാരോദയകഥ പരന്നൊഴുകി.<br /><br />എത്രയെത്ര കഥകള്‍<br />നാലുവരി ഫലിതസന്ദേശങ്ങളായി<br />ചുരുക്കിപ്പൊലിപ്പിച്ചു.<br />എത്രയെത്ര സന്ദേശങ്ങള്‍<br />നിറം ചേര്‍ത്തു കഥകളാക്കി മാറ്റി.<br /><br />വിരല്‍ത്തുമ്പ്‌ കൊണ്ട്‌<br />ചുരുക്കിപ്പറത്തിയവയെത്ര!<br />വിരല്‍ത്തുമ്പ്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെ<br />തുറന്നെടുത്തവയെത്രയോ!<br />ദിവസം പല നേരംനിറഞ്ഞു ചിരിക്കയാല്‍<br />മൊബൈല്‍ ഫോണിനു ദീര്‍ഘായുസ്സുറപ്പ്‌!<br />നിലയ്ക്കാത്ത ചിരിയുടെ<br />നിരന്തരപ്രവാഹം<br />നെറ്റ്‌വര്‍ക്കുകള്‍ക്ക്‌ തേജസ്സ്‌!<br /><br />.................................<br /><br />ഇപ്പോള്‍,<br />മെമ്മറിയില്‍ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു<br />ശ്വാസം മുട്ടി<br />മരിച്ചു മണം പോയ<br />ഫലിതങ്ങള്‍<br />ഒന്നൊന്നായി ഡിലീറ്റു ചെയ്യുന്നു.<br />ആവശ്യത്തിനുള്ള സ്പേസ്‌<br />ആയിക്കഴിഞ്ഞു.<br /><br />നമ്പര്‍ ഓര്‍മ്മയുണ്ടല്ലോ, അല്ലേ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-5550950722436707711?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-85033751608894754822006-12-28T13:35:00.000+05:302006-12-28T13:43:26.974+05:30കുളത്തില്‍ മുങ്ങിമരിച്ചവന്റെ മരണത്തിന്‌<br />പായലിന്റെ ഗന്ധമാണെന്ന്<br />ഗവേഷകന്‍ കരുതി.<br /><br />ജലസസ്യങ്ങളുടെ തണ്ടുകള്‍ക്കിടയില്‍<br />കൈകാലുകള്‍ കുരുങ്ങിയപ്പോള്‍<br />പായലിന്റെയല്ല,<br />സ്വപ്നങ്ങളുടെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഗന്ധമാണ്‌<br />താനനുഭവിച്ചതെന്ന മരിച്ചവന്റെ സാക്ഷ്യം<br />അയാള്‍ക്ക്‌ കേള്‍ക്കാനായില്ല.<br /><br />തീവണ്ടിപ്പാളത്തില്‍<br />തലയറ്റു കിടന്നവന്റെ മരണത്തില്‍<br />ഇരുമ്പുമണം മാത്രം കണ്ടെത്തി, ഗവേഷകന്‍.<br /><br />മരിച്ചവനാകട്ടെ,<br />റമ്മിന്റെ കുപ്പി തുറക്കുമ്പോഴുള്ള<br />ത്രസിപ്പിക്കുന്ന മണമാണ്‌<br />ഇപ്പോഴും തനിക്കനുഭവപ്പെടുന്നതെന്ന്<br />നിസ്സംശയം പ്രസ്താവിച്ചു.<br /><br />ബലാത്സംഗം ചെയ്ത്‌ കൊല്ലപ്പെട്ട<br />പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മരണത്തിന്‌<br />ഉണങ്ങിയ രേതസ്സിന്റെ വൃത്തികെട്ട മണമാണെന്ന്‌<br />തോന്നിയത്‌ സ്വാഭാവികം.<br /><br />പെണ്‍കുട്ടിയോ,<br />"അങ്ങനെയല്ല, അതിന്‌<br />അഴുകിയ മാംസത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു"വെന്ന്<br />നിശ്ശബ്ദമായി കരഞ്ഞു.<br /><br />കാന്‍സര്‍ പിടിപെട്ട<br />അറുപതുകാരന്റെ അന്ത്യത്തെ<br />വേദനാസംഹാരികളുടെ ഗന്ധത്തില്‍ നിന്ന്‌<br />മോചിപ്പിക്കാനാകാതെ ഗവേഷകന്‍ കുഴങ്ങി.<br /><br />കുട്ടിക്കാലത്ത്‌<br />ബാലാരിഷ്ടത നീങ്ങാനായി<br />അമ്മ തേച്ചുതന്നിരുന്ന കുഴമ്പിന്റെ മണമാണ്‌<br />താനനുഭവിച്ചതെന്ന പരേതന്റെ മൊഴിക്ക്‌<br />സ്പഷ്ടത കുറവായിരുന്നു.<br /><br />ഒടുവില്‍,<br />'മൃത്യുവിന്റെ ഗന്ധം' എന്ന പ്രബന്ധം<br />പൂര്‍ത്തിയാക്കും മുമ്പു തന്നെ<br />വിഷം കഴിച്ച്‌ മരിക്കാനുള്ള<br />ഭാഗ്യമുണ്ടായി, ഗവേഷകന്‌.<br /><br />മരണനേരത്ത്‌<br />പൊള്ളുന്ന ശ്വാസകോശത്തിലേക്ക്‌<br />പരമാവധി വായു വലിച്ചെടുത്തിട്ടും<br />ഒരു ഗന്ധവും തിരിച്ചറിയാന്‍<br />അയാള്‍ക്കായില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-8503375160889475482?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-37830650561491066742006-12-09T19:33:00.000+05:302006-12-09T19:58:40.995+05:30ദിവസത്തിലേറെ നേരവും<br />റെയ്‌മണ്ട്‌ തുണിയുടെ പകിട്ടിനടിയില്‍ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന<br />ഒരു കോര്‍പ്പറേറ്റ്‌ കുടവയര്‍<br />മെല്ലെ, എന്നാല്‍ ഘനവും<br />മിനുസവുമുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ മൊഴിഞ്ഞു:<br />"ഗുഡ്‌ മോണിംഗ്‌!"<br /><br />എല്ലാ മദ്ധ്യാഹ്നങ്ങളിലും<br />ഇരുമ്പുമണം നിറഞ്ഞ കടയില്‍,<br />കസവുജൂബ്ബയുടെ പുതപ്പിനകത്ത്‌,<br />കനത്ത മടിശ്ശീലയില്‍ ചാഞ്ഞ്‌ മയങ്ങുന്നതിനാല്‍<br />ആലസ്യം ബാധിച്ച വേറൊരു കുടവയര്‍<br />പരിഷ്കാരച്ചുവ കുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില്‍ പറഞ്ഞു:<br />"നമസ്കാരം, സാറേ!"<br /><br />പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ കൊഴുത്ത അടരുകളടിഞ്ഞ<br />ചില പെണ്‍വയറുകള്‍,<br />സ്റ്റെതസ്കോപ്പിന്റെ തല വന്നിടിച്ചിടിച്ച്‌<br />നേരിയ തഴമ്പ്‌ വീണ,<br />വൈദ്യശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം പോലെ തടിച്ചു വീര്‍ത്ത<br />മറ്റൊരു വയര്‍,<br />ലോഭമില്ലാതെ ലഭിക്കുന്ന പോക്കറ്റ്‌ മണിയെ<br />'ജങ്ക്‌ ഫുഡി'ന്റെ രൂപത്തില്‍ നിക്ഷേപിച്ച്‌,<br />പലിശ ചേര്‍ത്ത്‌ പെരുക്കിയെടുത്ത<br />ചില ടീനേജ്‌ വയറുകള്‍, എന്നിങ്ങനെ<br />കുറെയേറെ ഉദരങ്ങള്‍<br />തങ്ങളുടെ തനത്‌ രീതിയില്‍<br />വന്ദനം പറഞ്ഞു.<br /><br />ചെത്തിമിനുക്കിയ പോലിരിക്കുന്ന<br />വ്യത്യസ്തനായൊരു വയര്‍,<br />ഉള്ളില്‍ നിന്നും തള്ളി വരുന്ന അമിതാഹ്ലാദത്തെ<br />തന്റെ സുദൃഢമായ പേശികളാല്‍<br />രഹസ്യമായി തടുത്തുനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട്‌<br />എല്ലാവരെയും<br />ഹെല്‍ത്ത്‌ ക്ലബ്ബിലേക്ക്‌<br />സ്വാഗതം ചെയ്തു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-3783065056149106674?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-66028376849600419912006-11-30T20:41:00.000+05:302006-11-30T22:26:42.031+05:30ഈ നടപ്പാതയിലെ സായാഹ്നങ്ങള്‍<br />പൂമരച്ചില്ലകളുടേതാണ്‌.<br />കാമുകിയുടെ ശിരസ്സില്‍ നിന്നെന്നോണം<br />കൊഴിഞ്ഞു വീണ പൂക്കള്‍<br />സുഗന്ധം വമിക്കുന്ന മരണത്തിലൂടെ<br />നമ്മുടെ ഓരോ ചുവടിനും<br />ശുഭയാത്ര നേരുന്നു.<br /><br />കാറ്റിനോ,<br />ജീവിതത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം.<br />അത്‌ നിര്‍ദ്ദാക്ഷിണ്യം<br />മരണത്തെ<br />മറവിയിലേക്ക്‌ തൂത്തെറിയുന്നു.<br /><br />നടപ്പാത.<br />നിശ്ചലമായ ഒരു പുഴ.<br />അതിന്റെ പ്രതലത്തില്‍<br />‍പേരറിയാത്ത രണ്ട്‌ തവിട്ടു പൂക്കള്‍.<br />നമ്മള്‍.<br />ചലിക്കുന്നത്‌ പുഴയല്ല,<br />പൂക്കള്‍ മാത്രം.<br /><br />ഒഴുക്കില്ലാത്ത ജലത്തിലൂടെയുള്ള<br />വിചിത്രമായ ഈ ഒഴുക്ക്‌<br />നമ്മളെ നമ്മളിലേക്ക്‌ മാത്രം ചുരുക്കുന്നു.<br /><br />നമ്മുടെ കാഴ്ച<br />അതിന്റെ പരിധിയെ ചുരുക്കിച്ചുരുക്കി<br />ഈ നടപ്പാതയെ<br />അനന്തമാക്കി മാറ്റുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-6602837684960041991?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-56127394746780423652006-11-24T17:03:00.000+05:302006-11-24T17:10:07.648+05:30മരണഭയത്തെ അതിജീവിക്കാനുള്ള<br />വിഫലശ്രമമാണ്‌<br />ജീവിതമെന്നതിന്റെ തെളിവ്‌:<br />ഇന്‍ഷുറന്‍സ്‌ കമ്പനിക്കാര്‍ തന്ന ഡയറിയിലെഴുതിയ ഈ കവിത.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-5612739474678042365?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-6715590674928331871.post-71565583987822318672006-11-23T23:14:00.000+05:302006-11-23T23:22:30.053+05:30കണ്ണാടിയില്‍ മുഖം.<br /><br />മുഖത്തിന്‌ അഞ്ച്‌ വാതിലുകള്‍.<br />ശ്വാസത്തിനും വൈറസിനും അകത്ത്‌ കയറാനും<br />നിശ്വാസത്തിന്‌<br />തല കുനിച്ചിറങ്ങിപ്പോകാനും<br />രണ്ട്‌ വാതിലുകള്‍.<br /><br />കാഴ്ചകള്‍ക്കും<br />അക്ഷരങ്ങള്‍ക്കും<br />കടന്നു വരാനും<br />വെളിച്ചത്തിന്‌<br />സ്നേഹത്തോടെ മുട്ടി വിളിക്കാനുമായി<br />മറ്റ്‌ രണ്ട്‌ വാതിലുകള്‍.<br />വീടിന്റെ അകം കഴുകി വൃത്തിയാക്കിയ<br />നേര്‍ത്തു വിളര്‍ത്ത പണിക്കാരിപ്പെണ്ണിനെപ്പോലെ<br />കണ്ണീര്<br />‍മൗനമായി ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നതും<br />ഇതേ വാതിലുകളിലൂടെ.<br /><br />അന്തേവാസികളാണോ<br />അതിഥികളാണോ<br />എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍ പറ്റാത്തവര്‍,<br />വിശപ്പ്‌, വേദന, ആനന്ദം,<br />ആസക്തി, കോപം എന്നിങ്ങനെ<br />നിരവധി പേര്‍<br />ഊഴം വച്ച്‌ തുറക്കുന്നതാണ്‌<br />ഇനിയുള്ള വലിയൊരു വാതില്‍.<br />അതിലൂടെ<br />പലതരം കാലൊച്ചകള്‍ കേള്‍പ്പിച്ചു കൊണ്ട്‌<br />പുറത്തേക്ക്‌ നടക്കുന്ന വാക്കുകള്‍.<br />ഇടയ്ക്കെങ്ങാനും<br />ദുര്‍ബലമായ ഒരു കരച്ചില്‍<br />ഇതുവഴി പിടഞ്ഞോടും.<br />വല്ലപ്പോഴും,<br />വല്ലപ്പോഴും മാത്രം,<br />ഉള്ളിലിരുന്നാരോ<br />വെറുപ്പിന്റെ ചെറിയൊരു കഫക്കട്ട<br />പുറത്തേക്കെറിയും.<br />മദ്യവും ചുംബനവും<br />അകത്തേക്ക്‌ നുരഞ്ഞ്‌ കയറുന്നതും<br />ഈ വാതിലിലൂടെയാണ്‌.<br /><br />വാതിലുകള്‍ കൂടാതെ<br />വശങ്ങളില്‍,<br />സംഗീതത്തിനും ഉപദേശത്തിനും<br />നിലവിളിക്കും<br />യാചനയ്ക്കും ഭര്‍ത്സനത്തിനുമൊക്കെ<br />നിര്‍ബാധം കയറിയിറങ്ങാനായി<br />ഒരിയ്ക്കലും അടയാത്ത<br />രണ്ട്‌ ജനാലകള്‍.<br /><br />മുഖം.<br />എന്നെ ഞാന്‍ തന്നെ തടവിലിട്ടിരിക്കുന്ന,<br />രോമപ്പായല്‍ പിടിച്ച പരുക്കന്‍ ചുമരുള്ള<br />ഒരു പഴയ വീട്‌.<br />അതിന്റെ<br />മുടി മേഞ്ഞ മേല്‍ക്കൂരയിലേക്ക്‌<br />ഒരു ഭീമന്‍കാക്കയെപ്പോലെ<br />ബാര്‍ബര്‍ വിക്രമന്റെ കത്രിക<br />ഇറങ്ങി വരുന്നത്‌<br />കണ്ണാടിയിലെ കാഴ്ചയായി,<br />ഒരേ സമയം രണ്ട്‌ വാതിലുകളിലൂടെ,<br />അകത്തേക്ക്‌ കയറുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6715590674928331871-7156558398782231867?l=poems-aroopi.blogspot.com' alt='' /></div>aroopinoreply@blogger.com14